This blog post in English (link).
Foto gemaakt in Artis Amsterdam, dierentuin, Nederland – 28 oktober 2014
Kleine herfstbloem in de hand van de Boeddha
Tag: dierentuin
De slaperige ogen van een witte wolf
This blog post in English (link).
Gefotografeerd in Artis Amsterdam, 27 oktober 2014 – Dierentuin fotografie.
Orang Oetan mama met baby
This blog post in English (link)
Ik hoop dat jullie het niet erg vinden dat ik vandaag nóg een Orang Oetan foto post. Al heeft hij dan een hele lichte bewegings onscherpte, deze wou ik jullie toch niet onthouden 😉
Voor meer informatie over Orang Oetans, zie mijn vorige blogpost: “Orang Oetan – lees mijn gedachten”
Orang Oetan – Lees mijn gedachten…
This blogpost in English (link)
Orang-Oetan, met een peinzende blik – gefotografeerd in Apenheul Apeldoorn, juli 2014.
Orang-Oetans
Quote:
“De naam orang-oetan is afkomstig van het Maleise Orang Hutan, dat bosmens betekent. Orang-Oetans zijn mensapen die voorkomen in Indonesie. Het geslacht telt twee soorten: de Borneose orang-oetan (Pongo pygmaeus) en de Sumatraanse orang-oetan (Pongo abelii) – Ze komen respectievelijk voor op de eilanden Borneo en Sumatra.
Deze apen hebben lange armen en roodachtig, soms bruin haar. Sommige (maar niet alle) volwassen mannetjes hebben wangplaten die groter worden naarmate ze ouder worden.
Orang-oetans leven voornamelijk in bomen. Ze zwemmen niet, maar sommige Borneose orang-oetans waden soms wel. Het voedsel van de orang-oetan bestaat voornamelijk uit vruchten, boomschors en insecten, vooral mieren. Ze zijn erg intelligent.
Orang-oetans maken elke dag een nieuw nest om te slapen, waarbij ze blijk tonen van een goed bouwkundig inzicht. Dit moet ook wel aangezien mannetjes wel 80 kg kunnen wegen en het nest zich op een hoogte van 30 m kan bevinden. Een nest wordt in amper vijf à zes minuten gebouwd. Bij het zoeken naar geschikt bouwmateriaal kiezen ze doelbewust voor verschillende soorten takken: dikke takken voor stevigheid, dunne taken voor veerkracht en takken met bladeren voor de zachtheid. Zo bleek het nest in het centrum buigzamer dan aan de randen, wat het nest extra comfortabel en veilig maakt.
Conservatie status
De leefomgeving van de orang-oetans is de afgelopen jaren sterk afgenomen door ontbossing en houtkap, mijnbouw en bosbranden. Ook worden illegaal jonge orang-oetans gevangen om als huisdier te worden verkocht. Meestal schieten de jagers de moeder dood om het jong te kunnen vangen. Beide soorten komen dan ook voor op de rode lijst van bedreigde diersoorten (IUCN). De Borneose orang-oetan is bedreigd en de Sumatraanse orang-oetan is met uitsterven bedreigd.” Bron: Wikipedia
Twee kroonkraanvogels met gouden kronen
Foto gemaakt in Dierenpark “De Oliemeulen” in Tilburg, 22 september 2014
De grijze kroonkraan (Balearica regulorum), ook wel kroonkraanvogel genoemd, is een grote waadvogel uit de familie van de kraanvogels, die van nature voorkomt in oostelijk en zuidelijk Afrika. Hij leeft vooral op graslanden, landerijen en drassige gebieden. Grijze kroonkraanvogels zijn de enige kraanvogels die regelmatig in bomen zitten. Ze eten insecten en kleine zoogdieren die ze vinden bij kudden hoefdieren die ze wel eens volgen. Buiten het broedseizoen leidt de vogel een zwervend bestaan. Het zijn standvogels.
De Kroonkraanvogel is de nationale vogel van Uganda, en komt voor op de vlag en het wapenschild van dat land.
De vogel komt nog vrij algemeen voor over het grootste deel van zijn woongebied, maar wordt bedreigd door hert verdwijnen van moerassige graslanden ten gevolge van irrigatie, door overgrazing en door overmatig gebruik van pesticiden. In 2012 werd de status van Kroonkraanvogels op de Rode Lijst van bedreigde diersoorten (IUCN) verhoogd van kwetsbaar naar bedreigd.”
Kokeranemonen, wonderlijke schepselen van de zee
This blog post in English (link)
Vandaag wil ik jullie één van mijn recente natuurfoto’s laten zien. Laten we van Woensdag de #WonderlijkeNatuur dag maken 😉
Foto van twee Viltkokeranemonen, een blauw en een roze, gefotografeerd in het aquarium van Artis Amsterdam Zoo, Nederland (31-8-2014)
“Viltkokeranemonen (Ceriantharia) zijn anemoonachtige koralen die leven in kokers, opgebouwd uit sediment en slijm. De kokers zijn ingegraven in zandbodems. De kokeranemoon heeft een kroon van meer dan 200 taps toelopend, niet intrekbare tentakels gerangschikt in verschillende rijen. Kleuren van de tentakels variëren van paars, violet, oranje, geel, wit, fluorescerend groen, bruin, blauw en zwart. Als ze worden aangevallen kan het hele dier snel terug in de buis, die open is aan het onderste uiteinde, zodat het water weg kan vloeien.
Kokeranemonen zijn roofdieren. De prooi wordt gevangen door middel van de netelcellen die zich op de tentakels bevinden. De neteldraad is hol en heeft aan het uiteinde een harpoen. Wanneer een prooidier een tentakel aanraakt trekken spieren samen waardoor de harpoen met daaraan de neteldraad afgeschoten wordt richting het prooidier en de giftige inhoud van de netelcel wordt in het lichaam van de prooi gepomt. Het prooidier wordt hierdoor, afhankelijk van de grootte en het soort gif, verlamd of gedood. De tentakels brengen de prooi uiteindelijk naar de mond van de zeeanemoon.
Het afschieten van de harpoen gebeurt met een snelheid van soms wel 150 km per uur! Ondanks dat deze bloemdieren er prachtig en passief uitzien zijn het dus gevaarlijke jagers.” Bron: Wikipedia en studio-evenaar.nl
Een papegaai met een rode kop – de Geelvleugelara
See my parallel blog in ENGLISH
Een andere kleurrijke vogel die ik fotografeerde in Pairi Daiza, een prachtige thematische zoo in Brugelette, België
Deze Geelvleugelara leeft in de groenblijvende bossen in de tropische regenwouden van Latijns America, maar is in aantal en verspreidingsgebied sterk teruggedrongen. Oorzaken zijn de vernietiging van het biotoop en het verzamelen van exemplaren voor de handel in exotische dieren. Deze kleur staat op de IUCN lijst van bedreigde soorten, status: least concern . (Bron: Wikipedia)
Prairiehondje… : Na het graven… : Luch tijd!
Na het graven… : Luch tijd! – Zwartstaartprairiehond gefotografeerd in Artis Amsterdam Zoo op 11 Feb. 2012
De blauwe reigers bij hun nest in Artis-paradijs
De Blauwe reigers kolonie die in Artis Amsterdam hun vaste plekje hebben gevonden zijn wel zowat in het “reigers’ aards paradijs” beland, zou je zo zeggen : een schitterend dierenpark met majestueuze bomen, waarin je heerlijk ongestoord kan nestelen, en weer of geen weer : altijd wel ergens een makkelijk maaltje mee te pikken. En toch kan je erals reiger zijnde ook altijd weer vrij en ongebonden in en uit! Je zou het meer toepasselijk ook wel “reigers’ Artis paradijs” kunnen noemen.
Toch heeft ook dát nog wel zo zijn schaduwkanten. Zo las ik enkele dagen geleden een leuk berichtje van een andere fotograaf in Artis. Die was er getuige van dat een wat suffe reiger in het leeuwenverblijf zijn dagelijkse maaltje op wou gaan pikken, en toen zélf een lekker een maaltje werd voor één van de leeuwinnen, die wél goed wakker was! Tja, dat zal je nou op de Amsterdamse grachten of in het Gaasperpark weer niet zo snel gebeuren, haha!
In elk geval, hier zijn wat foto’s van de blauwe reigers die ik vorige week in Artis fotografeerde. Marjan Verjaal, mijn compagnon in de foto cursus, stuurde me ook nog een foto van mijzelf, terwijl ik deze foto’s aan het maken was, dus het leek me wel leuk deze erbij te plaatsen. Hier zijn ze:
De wolven in Artis…
Sinds een paar weken volg ik op zaterdag een kursus fotografie in Artis, de Amsterdamse dierentuin. Vorige zaterdag was alweer de derde van vier bijeenkomsten. Het is een mooie gelegenheid om eens met wat andere mensen in contact te komen, die ook met fotografie bezig zijn, en om weer eens wat nieuwe inspiratie op te doen. Loek van Vliet, die de kursus geeft, weet daar met zijn boeiende inleidingen en spannende opdrachten altijd wel weer een leuke draai aan te geven. Zaterdag was het extra spannend, omdat het de vorige dag gesneeuwd had, en het was een mooie zonnige winterdag. Het is natuurlijk heel bijzonder om eens in een besneeuwd winters Artis rond te lopen om foto’s te maken…
Ik had vooraf al bedacht dat ik graag eens bij de wolven wou fotograferen, vandaag… Ik had gehoord dat een enkele maanden geleden een groepje nieuwe wolven gekomen waren, en dat er inmiddels jongen waren – en die wou ik nu wel eens zien. En ik was er eigenlijk nog nooit echt geslaagd was om mooie wolvenfoto’s te maken…
Laat nu net vandaag de opdracht zijn: “maak met een serie foto’s een ‘dieren-portret’ ” … Ik moest dus niet lang nadenken wat ik wou gaan doen, en het werd wel een hele spannende, leuke oefening, daar bij het wolven verblijf…Ik heb er ontzettend van genoten, en ben heel blij met het resultaat…
Een dutje in het winter zonnetje
.
Twee jonge wolven
.
Snuitbijten… spelend leren wie de baas is
.
Heerlijk relaxed, zo met zijn tweetjes
.
Hé, wat gebeurt daar boven in die boom?
.
Dit is mijn kluif!!