Ik zal deze week maandag, meteen na de eerste sneeuwval dit jaar, vast niet de enige fotograaf zijn geweest die erop uit trok met de camera… Zo’n dikke laag hebben we in jaren niet gehad, en dat leverde fantastische plaatjes op! In mijn ‘local patch’ : Bijlmerweide in Amsterdam Zuidoost kon ik deze blauwe reiger fotograferen – eerst vanuit de verte, in het landschap vlakbij het water, in de vallende sneeuw. Later kwam hij ook geleidelijk dichterbij.
Nadat hij me een tijdje vanop een afstand had gadegeslagen, en daarna tot mijn verbazing recht op me af kwam lopen, week hij laatste moment toch uit en liep toen met een statige, doelbewuste stap in een omcirkelende beweging om me heen.
Daar bleef hij ook weer stilstaan, me nauwlettend gadeslaand… zo dichtbij inmiddels, en zo relaxed, dat ik er met de tele-zoom makkelijk een close-up van kon maken…
Een bijzondere ervaring: beslopen door een reiger. Pas veel later realiseerde ik me dat hij, door de plastic zak omheen mijn camera, waarschijnlijk dacht dat hij gevoerd zou worden… Bedel-reiger dus! 😀 Jammer voor hem: voer had ik ook al niet bij me. Maar ik hield er wel een mooie reeks foto’s aan over!
En de reiger? … toen hij eenmaal echt overtuigd was dat ik hem niets te bieden had ging hij op de vleugels, en wiekte langzaam weg, op zoek naar een hapje wat verderop!
Twee weken geleden konden we voor de eerste keer deelnemen aan een Nachtvlindertelling o.l.v Nico Dekker, Coördinator Vlinderwerkgroep KNNV – Ilperveld, Landsmeer bij Bezoekerscentrum Landschap NoordHolland. Wat een bijzondere belevenis! Achter het bezoekerscentrum van het Ilperveld was een meters groot, wit doek gespannen, dat belicht werd door een hele sterke, vibrerende lamp. Die ging aan zodra het donker begon te worden, rond 22:30, en meteen verschenen de eerste insecten: nachtvlinders, maar ook kevertjes, vliegen, muggen, en een hoop ander klein grut… Binnen de kortste keren waren het er hondertallen. Best wel een beetje kriebelig gevoel!
Inventariseren en determineren
Enkele mensen van de Vlinderstichting en wat andere geïnteresseerden hadden zich al snel opgesteld rond het doek, en wisselenden elkaar af in een poging zoveel mogelijk van die kriebelbeestjes te fotograferen en/of op naam te brengen.
Hopwortelboorder – Hepialus humuli
Nico had een insectenboek bij om de diverse soorten op naam te brengen, en hier en daar werden ons wel wat mooie soorten aangewezen, en namen ingefluisterd. Verder was ik vooral aangewezen op het maken van foto’s – in de hoop dat die goed genoeg zouden zijn om ze later via Waarneming.nlte laten determineren.
Insecten fotograferen in het donker
In het donker fotograferen bleek nog ingewikkelder dan verwacht. Alles bewoog, vloog, huppelde, kroop en wipte door elkaar heen, in zo grote aantallen dat je niet wist waar eerst te kijken, laat staan hoe en waar te focussen. Daarbij bleek die flikkerende lamp rode horizontale lijnen op het doek te projecteren, die met het blote oog niet zichtbaar waren, maar op de foto’s wél. Alle foto’s zijn dus in de nabewerking flink bijgelicht, verscherpt ruisvrij gemaakt, en waar mogelijk werd de achtergrond wat opgeschoond.
Na het uitsorteren van honderden foto’s kom je dan, met een beetje geluk en veel priegelwerk, van dit:
Onvoorstelbaar hoeveel verschillende soorten we te zien kregen die nacht! Zelf kon ik in totaal 71 verschillende soorten in beeld en op naam brengen, gebruik makend van Waarneming.nl. Maar het waren er nog veel meer. Prachtige beestjes met vaak al even verrassende en poëtische namen. De ’topstukken’ van de avond waren voor mij ongetwijfeld de Hermelijnvlinder en de Neushoornkever. Maar zeker ook nog enkele andere juweeltjes die je hieronder ziet in mijn persoonlijke ’top 10′. Een aantal andere kan je binnenkort terugvinden op mijn website Photodeck Steppeland – Nachtvlindertelling (werk in uitvoering…)
Zelf ook eens meedoen? Door deel te nemen aan zo’n nachtvlinder- of insectentelling kom je veel meer te weten over de biodiversiteit en de ecologie van een bepaald gebied. Dat is zeker de moeite waard om eens mee te maken. Meer weten? Check de agenda’s van enkele plaatselijke of landelijke natuurwerkgroepen. Enkele interessante links: https://www.vlinderstichting.nl/ https://www.landschapnoordholland.nl/ https://www.natuurmonumenten.nl/
Twee paarden, een bruin en een wit, in een wei van het Kroondomein ‘het Loo’ in Apeldoorn. Ik ging verder experimenteren met de Tamron 16-300 mm F3,5-6,3 DiII VC PZD zoom – van tele tot breedhoek, van grote tot kleine scherptediepte… Ik ben zelf wel blij met het resultaat van dit reeksje!
’s Morgens vroeg op de Beestenmarkt in Leiden. Een fontein in tegenlicht, en een groepje duiven… Veel is er niet nodig voor een sprookje, met een beetje fantasie 🙂 – Voel je vrij om je eigen versie van de conversatie toe te voegen 😉
Een fontein in het morgenlicht. Beestenmarkt Leiden.
Twee duiven ontmoeten elkaar voor hun ochtend douche
Goeie morgen, hoe gaat het met je vandaag?
Ziet er naar uit dat het een mooie dag wordt, vind je niet?
Orang-Oetan, met een peinzende blik – gefotografeerd in Apenheul Apeldoorn, juli 2014.
Orang-Oetans
Quote:
“De naam orang-oetan is afkomstig van het Maleise Orang Hutan, dat bosmens betekent. Orang-Oetans zijn mensapen die voorkomen in Indonesie. Het geslacht telt twee soorten: de Borneose orang-oetan (Pongo pygmaeus) en de Sumatraanse orang-oetan (Pongo abelii) – Ze komen respectievelijk voor op de eilanden Borneo en Sumatra.
Deze apen hebben lange armen en roodachtig, soms bruin haar. Sommige (maar niet alle) volwassen mannetjes hebben wangplaten die groter worden naarmate ze ouder worden.
Orang-oetans leven voornamelijk in bomen. Ze zwemmen niet, maar sommige Borneose orang-oetans waden soms wel. Het voedsel van de orang-oetan bestaat voornamelijk uit vruchten, boomschors en insecten, vooral mieren. Ze zijn erg intelligent.
Orang-oetans maken elke dag een nieuw nest om te slapen, waarbij ze blijk tonen van een goed bouwkundig inzicht. Dit moet ook wel aangezien mannetjes wel 80 kg kunnen wegen en het nest zich op een hoogte van 30 m kan bevinden. Een nest wordt in amper vijf à zes minuten gebouwd. Bij het zoeken naar geschikt bouwmateriaal kiezen ze doelbewust voor verschillende soorten takken: dikke takken voor stevigheid, dunne taken voor veerkracht en takken met bladeren voor de zachtheid. Zo bleek het nest in het centrum buigzamer dan aan de randen, wat het nest extra comfortabel en veilig maakt.
Conservatie status
De leefomgeving van de orang-oetans is de afgelopen jaren sterk afgenomen door ontbossing en houtkap, mijnbouw en bosbranden. Ook worden illegaal jonge orang-oetans gevangen om als huisdier te worden verkocht. Meestal schieten de jagers de moeder dood om het jong te kunnen vangen. Beide soorten komen dan ook voor op de rode lijst van bedreigde diersoorten (IUCN). De Borneose orang-oetan is bedreigd en de Sumatraanse orang-oetan is met uitsterven bedreigd.” Bron: Wikipedia
Foto gemaakt in Dierenpark “De Oliemeulen” in Tilburg, 22 september 2014
De grijze kroonkraan (Balearica regulorum), ook wel kroonkraanvogel genoemd, is een grote waadvogel uit de familie van de kraanvogels, die van nature voorkomt in oostelijk en zuidelijk Afrika. Hij leeft vooral op graslanden, landerijen en drassige gebieden. Grijze kroonkraanvogels zijn de enige kraanvogels die regelmatig in bomen zitten. Ze eten insecten en kleine zoogdieren die ze vinden bij kudden hoefdieren die ze wel eens volgen. Buiten het broedseizoen leidt de vogel een zwervend bestaan. Het zijn standvogels.
De Kroonkraanvogel is de nationale vogel van Uganda, en komt voor op de vlag en het wapenschild van dat land.
De vogel komt nog vrij algemeen voor over het grootste deel van zijn woongebied, maar wordt bedreigd door hert verdwijnen van moerassige graslanden ten gevolge van irrigatie, door overgrazing en door overmatig gebruik van pesticiden. In 2012 werd de status van Kroonkraanvogels op de Rode Lijst van bedreigde diersoorten (IUCN) verhoogd van kwetsbaar naar bedreigd.”
Vandaag wil ik jullie één van mijn recente natuurfoto’s laten zien. Laten we van Woensdag de #WonderlijkeNatuur dag maken 😉
Zee Anemonen, wonderlijke schepselen van de zee
Foto van twee Viltkokeranemonen, een blauw en een roze, gefotografeerd in het aquarium van Artis Amsterdam Zoo, Nederland (31-8-2014)
“Viltkokeranemonen (Ceriantharia) zijn anemoonachtige koralen die leven in kokers, opgebouwd uit sediment en slijm. De kokers zijn ingegraven in zandbodems. De kokeranemoon heeft een kroon van meer dan 200 taps toelopend, niet intrekbare tentakels gerangschikt in verschillende rijen. Kleuren van de tentakels variëren van paars, violet, oranje, geel, wit, fluorescerend groen, bruin, blauw en zwart. Als ze worden aangevallen kan het hele dier snel terug in de buis, die open is aan het onderste uiteinde, zodat het water weg kan vloeien.
Kokeranemonen zijn roofdieren. De prooi wordt gevangen door middel van de netelcellen die zich op de tentakels bevinden. De neteldraad is hol en heeft aan het uiteinde een harpoen. Wanneer een prooidier een tentakel aanraakt trekken spieren samen waardoor de harpoen met daaraan de neteldraad afgeschoten wordt richting het prooidier en de giftige inhoud van de netelcel wordt in het lichaam van de prooi gepomt. Het prooidier wordt hierdoor, afhankelijk van de grootte en het soort gif, verlamd of gedood. De tentakels brengen de prooi uiteindelijk naar de mond van de zeeanemoon. Het afschieten van de harpoen gebeurt met een snelheid van soms wel 150 km per uur! Ondanks dat deze bloemdieren er prachtig en passief uitzien zijn het dus gevaarlijke jagers.” Bron: Wikipedia en studio-evenaar.nl
