Wow zeg, dit wordt nog wat! De vogels hebben vandaag de extra voederplekjes ontdekt, die ik gisteren op de rand van mijn balkon heb bevestigd.
De stadsduif kwam eerst. Voor haar was het bakje wel wat klein, het werd wat onhandig balanceren. Maar toen de halsbandparkiet ook wel een plekje wou hield ze moedig stand. De parkiet maakte beslist het meeste kabaal, en kwam aardig agressief uit de hoek, maar de duif hield rustig en waardig overwicht!
Voor het fotograferen zaten of hingen nog wel wat dingetjes in de weg, die dichter bij het raam stonden of hingen. Die heb ik inmiddels uit de zichtlijn geplaatst… Nog geen ‘wedstrijdwaardige’ foto’s wat kwaliteit betreft, en misschien zal dat ook wel niet lukken: het blijf fotograferen door glas, en tegen het licht in. Maar als observatiefoto’s toch best leuk, vind ik. Het begint nu toch echt op een vogelfotografie-hut aan huis te lijken. Nu verder nog wat props zoeken om het decor nog aantrekkelijker / natuurlijker te maken. En dan vooral proberen de vervelende reflecties in het raam te omzeilen. Alle foto’s gemaakt vanaf mijn vertrouwde plekje, in mijn huiskamer op de bank! 😀
Ik zal deze week maandag, meteen na de eerste sneeuwval dit jaar, vast niet de enige fotograaf zijn geweest die erop uit trok met de camera… Zo’n dikke laag hebben we in jaren niet gehad, en dat leverde fantastische plaatjes op! In mijn ‘local patch’ : Bijlmerweide in Amsterdam Zuidoost kon ik deze blauwe reiger fotograferen – eerst vanuit de verte, in het landschap vlakbij het water, in de vallende sneeuw. Later kwam hij ook geleidelijk dichterbij.
Nadat hij me een tijdje vanop een afstand had gadegeslagen, en daarna tot mijn verbazing recht op me af kwam lopen, week hij laatste moment toch uit en liep toen met een statige, doelbewuste stap in een omcirkelende beweging om me heen.
Daar bleef hij ook weer stilstaan, me nauwlettend gadeslaand… zo dichtbij inmiddels, en zo relaxed, dat ik er met de tele-zoom makkelijk een close-up van kon maken…
Een bijzondere ervaring: beslopen door een reiger. Pas veel later realiseerde ik me dat hij, door de plastic zak omheen mijn camera, waarschijnlijk dacht dat hij gevoerd zou worden… Bedel-reiger dus! 😀 Jammer voor hem: voer had ik ook al niet bij me. Maar ik hield er wel een mooie reeks foto’s aan over!
En de reiger? … toen hij eenmaal echt overtuigd was dat ik hem niets te bieden had ging hij op de vleugels, en wiekte langzaam weg, op zoek naar een hapje wat verderop!
Tijdens onze dag in de vogelfotografie-hut in Kalmthout was het voor mij vooral de jonge roodborst, volop in de rui, die de show stal. Hij leek uiterst verbaasd toen het plots keihard begon te regenen… Misschien wel zijn eerst zomerse stortbui??
Twee weken geleden konden we voor de eerste keer deelnemen aan een Nachtvlindertelling o.l.v Nico Dekker, Coördinator Vlinderwerkgroep KNNV – Ilperveld, Landsmeer bij Bezoekerscentrum Landschap NoordHolland. Wat een bijzondere belevenis! Achter het bezoekerscentrum van het Ilperveld was een meters groot, wit doek gespannen, dat belicht werd door een hele sterke, vibrerende lamp. Die ging aan zodra het donker begon te worden, rond 22:30, en meteen verschenen de eerste insecten: nachtvlinders, maar ook kevertjes, vliegen, muggen, en een hoop ander klein grut… Binnen de kortste keren waren het er hondertallen. Best wel een beetje kriebelig gevoel!
Inventariseren en determineren
Enkele mensen van de Vlinderstichting en wat andere geïnteresseerden hadden zich al snel opgesteld rond het doek, en wisselenden elkaar af in een poging zoveel mogelijk van die kriebelbeestjes te fotograferen en/of op naam te brengen.
Hopwortelboorder – Hepialus humuli
Nico had een insectenboek bij om de diverse soorten op naam te brengen, en hier en daar werden ons wel wat mooie soorten aangewezen, en namen ingefluisterd. Verder was ik vooral aangewezen op het maken van foto’s – in de hoop dat die goed genoeg zouden zijn om ze later via Waarneming.nlte laten determineren.
Insecten fotograferen in het donker
In het donker fotograferen bleek nog ingewikkelder dan verwacht. Alles bewoog, vloog, huppelde, kroop en wipte door elkaar heen, in zo grote aantallen dat je niet wist waar eerst te kijken, laat staan hoe en waar te focussen. Daarbij bleek die flikkerende lamp rode horizontale lijnen op het doek te projecteren, die met het blote oog niet zichtbaar waren, maar op de foto’s wél. Alle foto’s zijn dus in de nabewerking flink bijgelicht, verscherpt ruisvrij gemaakt, en waar mogelijk werd de achtergrond wat opgeschoond.
Na het uitsorteren van honderden foto’s kom je dan, met een beetje geluk en veel priegelwerk, van dit:
Onvoorstelbaar hoeveel verschillende soorten we te zien kregen die nacht! Zelf kon ik in totaal 71 verschillende soorten in beeld en op naam brengen, gebruik makend van Waarneming.nl. Maar het waren er nog veel meer. Prachtige beestjes met vaak al even verrassende en poëtische namen. De ’topstukken’ van de avond waren voor mij ongetwijfeld de Hermelijnvlinder en de Neushoornkever. Maar zeker ook nog enkele andere juweeltjes die je hieronder ziet in mijn persoonlijke ’top 10′. Een aantal andere kan je binnenkort terugvinden op mijn website Photodeck Steppeland – Nachtvlindertelling (werk in uitvoering…)
Zelf ook eens meedoen? Door deel te nemen aan zo’n nachtvlinder- of insectentelling kom je veel meer te weten over de biodiversiteit en de ecologie van een bepaald gebied. Dat is zeker de moeite waard om eens mee te maken. Meer weten? Check de agenda’s van enkele plaatselijke of landelijke natuurwerkgroepen. Enkele interessante links: https://www.vlinderstichting.nl/ https://www.landschapnoordholland.nl/ https://www.natuurmonumenten.nl/
Zelfs op een druilerige dag ademen de bossen in de herfst een fantastische stemming en atmosfeer… Gefotografeerd in de bossen van de Westerheide nabij Bussem, deel van het Goois Natuur Reservaat, Nederland
Gefotografeerd in Kroon domein Het Loo tijdens de testpanel dag met de Tamron 16-300 mm F3,5-6,3 DiII VC PZD zoom, georganiseerd door het fotografie tijdschrift Focus.
‘Spirit of Winter’ decoratie – detail
Lakei gastheer op de ‘Spirit of Winter’ fair
Kleurrijke hortensia bloemen op de ‘Spirit of Winter fair’
Twee paarden, een bruin en een wit, in een wei van het Kroondomein ‘het Loo’ in Apeldoorn. Ik ging verder experimenteren met de Tamron 16-300 mm F3,5-6,3 DiII VC PZD zoom – van tele tot breedhoek, van grote tot kleine scherptediepte… Ik ben zelf wel blij met het resultaat van dit reeksje!
Vandaag ging ik voor de tweede keer deze week naar Bussum. Ik was er zondagmorgen voor het eerst naartoe gegaan, in de hoop het eerste licht van de zonsopgang te kunnen vastleggen. Jammer genoeg was er geen zonsopgang toen, tenminste niet zichtbaar – in tegendeel, het regende vanaf het moment dat ik het huis uitging, en hield niet op van regenen tot ik vier uur later, doornat, weer thuis kwam! Ik heb toen zo’n drie uur op de Westerheide rondgelopen, omdat ik dat deel van het Goois Natuur Reservaat eens wou verkennen. Hier was ik nog nooit geweest. Maar de gehuurde camera heb ik niet eens uit mijn tas gehaald. Ik wou de kans niet lopen om hem te beschadigen, met al die regen…
Vanmorgen wou ik mijn geluk dus nog maar eens beproeven. Ik weet dat het Goois Natuur Reservaat op zijn mooist is in de herfst. Het hele gebied onder andere heeft een enorme variatie aan paddenstoelen. En ik wou bij zonsopgang het gebied van de heide fotograferen waar ik eergisteren die prachtige bomen had gezien. Maar opnieuw was het heel bewolkt vandaag, dus weer geen teken van de opkomende zon. Gelukkig regende het in elk geval niet. Dus slaagde ik erin om een aantal aardige foto’s van de bomen te maken. Echter, halverwege de ochtend moet ik iets fout gedaan hebben met de settings van de camera. Wat ik precies gedaan heb weet ik niet, maar opeens had de sluiter een vertraging van ongeveer 12”, en ik kon met geen mogelijkheid bedenken hoe ik dat weer normaal moest krijgen. Dat is wat kan gebeuren als je met een onbekende camera aan het werk gaat! Het was ondertussen toch ook alweer tijd om naar huis te gaan, dus ik hoop maar dat de paddenstoelen er ook nog zijn als ik een volgende keer weer die kant uit trek – dan weer met mijn eigen vertrouwde fototoestel!
En de bomen… hopelijk genieten jullie daar net zo van als ik zelf gedaan heb!
Eenzame eiken op de heide
Ze kunnen elkaar zien, maar zullen elkaar nooit ontmoeten…
